مهمترین زمینۀ پذیرش عقاید حقّه

مهمترین زمینۀ پذیرش عقاید حقّه

مهمترین زمینۀ پذیرش عقاید حقه و صحیح، اعتقاد به عقود و ایقاعات و پای بندی به حقوق دیگران می‌باشد. به این معنی که هر شخصی که در مقابل سخنانش پای بند است این شخص زمینۀ بسیار خوبی جهت پذیرش اعتقادات دارد و بالعکس کسی که به هیچ سخنی پای بند نیست و به معاملات خود شامل نکاح و بیع و شرا از روی مبانی رفتار نمی‌کند این نمی‌تواند معتقداتی داشته باشد و این مطلب اول نکته‌ای است که رابط بین مسایل اعتقادی و احکام نیز هست فلذا آن را در اینجا ذکر کردم.

اعتقاد به عقود و ایقاعات از عقاید همۀ ادیان الهی است و مردم حجاز بدلیل اینکه معاملات در بینشان رایج بود و به عقود و ایقاعات خود نسبت به سایر ملل بیشتر پای بند بودند، این سعادت و لیاقت را پیدا کردند که نبی مکرم صل الله علیه و آله و سلم در بینشان برانگیخته شود و باید بگویم پیش نیاز اعتقادات، باور به لزوم پای بندی به آثار عقود و ایقاعات است. در حدیث به ما رسیده است:

‏ لا دیِّنَ لِمَنْ‏ لا عَهْدَ لَهُ‏

می‌دانیم که عقد مهمتر از عهد است پس نتیجه می‌گیریم کسی که عقود و ایقاعات را باور ندارد نمی‌تواند معتقداتی داشته باشد و کسیکه عقود و ایقاعات را قبول نداشته باشد غذای حلال نمی‌خورد و روابط جنسی او مبتنی بر فساد است و مشأ ولادت صحیح هم نخواهد داشت در حدیث به ما رسیده است:

إِنَّمَا یُحِلُّ الْکَلامُ‏ وَ یُحَرِّمُ الْکَلامُ.

بنابر این علت پوچ گرایی! مفتخوری و حرامخواری و نداشتن مشأ ولادت صحیح است در داستان فرعون سحره به فرعون می‌گویند:

 أَ إِنَّ لَنا لَأَجْراً إِنْ کُنَّا نَحْنُ الْغالِبینَ (۴۱)

یعنی سحره قائل به پاداش برای کار بودند و عقود و ایقاعات را قبول داشتند فلذا زمینۀ هدایت داشتند

قالُوا آمَنَّا بِرَبِ‏ الْعالَمینَ (۴۷)

بنابر این وقتی معجزه حضرت موسی را دیدند ایمان آوردند.